Mijn Scopinaro.
Deze log hoort bij mijn web-log http://webliekje.web-log.nl en vertelt het verhaal van mijn ziekenhuisopname in Belgie in juli 2004.
Reacties graag via mijn Webliekje web-log.
Groetjes Webliekje

HERHALING VAN DE UITZENDING VAN VINGER AAN DE POLS: 2 JUNI 2006, 10.50 UUR BIJ DE AVRO OP NEDERLAND 1 !!!!!!!

JULI 2004 (dag voor de operatie)————-AUGUSTUS 2005 (1 jaar na de operatie)

MAANDAG 26 JULI
04.30 uur Wakker geworden, even snel naar het toilet en nog een uurtje slapen.
05.30 uur Opgestaan, broodje eten en een beker chocolademelk gedronken en me ondertussen opmaken.
07.30 uur Monique komt me ophalen met de jeep van Mike (mijn eigen auto bleek gisteren niet in orde, lekte koelvloeistof dus die moet eerst de garage in).
Timur sliep nog dus die heb ik even voorzichtig geknuffeld in zijn bedje. Wakker maken heeft geen zin want hij begrijpt toch nog niet dat ik weg ga voor een paar dagen. Ilayda was wel wakker en die heb ik enorm geknuffeld en gekust, ik zal de kinderen enorm missen de komende dagen….. Monique was al voorbereid op tranen want ze gaf me een groot stuk keukenrol.
De reis ging voorspoedig, al gaf de omleiding bij Antwerpen wel wat verwarring. Via Singel Zuid zijn we half Antwerpen door gereden maar kwamen toch bij de Kennedytunnel terecht en zo op de E17. Vlak na de tunnel kwam de afslag St. Niklaas al.
We melden ons bij de opnamebalie. In de wachtruimte werden we geplaagd door een wesp, daar had mijn moeder nog grapjes over gemaakt thuis.
10.30 uur Monique gaat terug naar Nederland en ik wordt naar mijn kamer gebracht op de 6e verdieping. Op mijn kamer (K. 6029) krijg ik van de hoofdverpleegkundige een polsbandje met mijn naam er op en formulieren gekregen die ik moet invullen voor de anesthesie. Als ze weg is pak ik mijn tas uit en leg ik alles in de kasten. Foto’s van Ilayda en Timur op mijn nachtkastje.
Even gekeken wat de TV te bieden heeft (behalve Ned 1-2-3). Hoe toepasselijk: er is een programma op over dikke vrouwen. SMS-jes verstuurd met het telefoonnummer van mijn kamer aan vrienden en familie.
11.45 uur Gesprek met hoofdverpleegkundige over wat er die dag verder gaat gebeuren: longonderzoek, bloedprikken en een cardiogram. De laatste twee onderzoeken zijn gewoon op mijn kamer. ‘s Avonds zal de anesthesist nog langs komen en de kinesist.
Ik breng de dag door met borduren, TV-kijken, lezen en ijsthee drinken. Ik mag overigens de hele dag nog eten en drinken, dat had ik niet verwacht. Dacht dat mijn darmen helemaal schoon moesten zijn voor de operatie.
12.30 uur Dr. Lemmens komt langs. Hij maakt een grapje over BV’ers (Bekende Vlamingen) en BN’ers (Bekende Nederlanders) aangezien morgen de cameraploeg van ‘Vinger aan de Pols’ komt om de operatie te filmen. We praten wat over de filmopname en de rest van de dag. Dr. Lemmens kent ook enkele Nederlandse chirurgen die af en toe een Scopinaro uitvoeren.
12.40 uur Ik word opgehaald voor het longonderzoek. Ik haal hele hoge scores in de testen en mijn eindresultaat is 95%, ruim voldoende voor de operatie want dan moet je minimaal 70% halen.
Zelf terug gewandeld naar mijn kamer. Middageten stond al klaar. Soep, aardappels, andijvie, hamburger en jus. Toetje met perzik.

Vanuit mijn kamer heb ik een mooi uitzicht over St. Niklaas en dan met name een deel met mooie groene bomen. Mijn kamer zit in het hoogste gebouw dus ook een mooi uitzicht over de rest van het complex.
Ik kijk wat TV. Weer toeval? Op het Belgische nieuws een item over een Miss-verkiezing voor dikke vrouwen in Italië. Vrouwen moeten minimaal 100 kg wegen. Winnares is maar liefst 189 kilo….pffff.
14.00 uur Er wordt een cardiogram gemaakt. Stelt niets voor. Paar plakkers op je borst, even stil liggen en klaar. Ondertussen brengt iemand een kannetje koffie en een kan water.
16.00 uur Een verpleger komt bloedprikken. Zijn favoriete restaurant is in het Nederlandse Perkpolder, dicht bij de veerdienst.
16.40 uur Guido van ‘Vinger aan de Pols’ belt. Hij komt morgen met de ploeg en mijn vader naar St. Niklaas toe.
16.50 uur Mireille (schoonzus) belt.
16.55 uur Anesthesist komt langs. Gelukkig geen infuus via de rug maar gewoon in mijn arm. Verder komt er een katheter in een ader om de bloeddruk te meten en krijg ik een maagsonde die 1 dag zal blijven zitten na de operatie.
Na de operatie zal ik even op de ontwaakkamer blijven en daarna weer naar mijn kamer omdat de PAZA is gesloten.
17.30 uur Mijn laatste maaltijd voor de operatie: 3 plakken wit brood, hespeworst (soort boterhamworst), yoghurt en koffie.
19.00 uur Telefoontje van het thuisfront. Gesproken met Ilayda, Timur, papa, mama en Onur.
19.30 uur Alex (broer) belde om succes te wensen.
20.30 uur Er komt een verpleegster om me een prik in mijn buik te geven tegen trombose. Ben niet zo’n prik-heldin maar het viel nogal mee. Ze komt me ook scheren, gelukkig gaat het alleen om mijn buik en daar zit geen haar. Zat me al de hele middag druk te maken wat ze zouden gaan scheren en dacht dat het om het deel onder mijn buik ging dus dat viel ook al weer mee.
20.45 uur Ansje belde. Is vorige week aan haar ogen geopereerd en alles gaat goed. Daarna gaan douchen en wat TV gekeken.
22.45 uur gaan slapen.
Nog steeds niet nerveus voor morgen gelukkig.

DINSDAG 27 JULI
03.00 en 05.00 uur Wakker geworden, even naar toilet en lekker mijn bed weer in om nog even te slapen.
06.15 uur Wekker gaat af, vlak daarna komt een verpleger (Dirk) om te zeggen dat ik mag douchen. Na het douchen een operatiekleed aantrekken.
Toen ik uit de douche kwam hoorde ik de stem van mijn vader al. Hij en de ploeg zijn al om 04.30 uur weg gereden uit Nederland. Arme jongens.
Ik heb nog even snel wat laatste sms’jes verstuurd en gelezen.
Zou graag de kinderen nog even spreken maar die slapen vast nog.
07.00 uur De ploeg maakt wat shots en een kort interview. Paps wordt ook gefilmd en heeft het best een beetje moeilijk.
07.25 uur Dirk komt me een pilletje brengen waar ik wat suffig van zal worden en hij trekt me twee zeer charmante elastische kousen aan tegen trombose.
07.30 uur Ik word weg gereden naar de kamer waar de voorbereidingen voor de operatie plaats vinden.

Vanaf hier heeft paps het een en ander opgeschreven voor me, lief he?
08.00 uur Naar de OK. Paps mag er bij blijven als hij dat wil maar hij wacht liever in de wachtruimte.
08.30 uur Operatie begint.
11.45 uur Einde operatie, ik word naar de Intensive Care gebracht. Paps heeft nog een gesprek met Dr. Lemmens gehad. Voor hem was dit een vluggertje. Als ik bijkom mogen paps en Guido met grote uitzondering nog even bij me kijken. (Guido maakt opnames met de kleine camera, de ploeg is inmiddels terug naar Nederland).
Vandaag blijf ik op de Intensive Care, morgen mag ik terug naar mijn kamer op de 6e verdieping.

Ik herinner me dat ik me heel naar voelde van de narcose. Ik lig op de Intensive Care. Telkens als ik in slaap val heb ik het gevoel dat het matras en de kussens me helemaal vastzuigen, wordt telkens heel krampachtig wakker. Kan me niet herinneren dat paps nog aan mijn bed heeft gestaan, maar het is gefilmd dus dat zal zeker kloppen.
Dinsdagavond word ik van de Intensive Care naar de Medium Care gebracht want er komt een spoedgeval binnen (kind van 5 is tijdens een verjaardag van een balkon gevallen) en ik ben de beste patient van de Intensive.

WOENSDAG 28 JULI
Deze dag gaat volledig langs me heen. Erg veel last van de narcose. Ik heb een infuus in mijn rechterarm, een katheter in de ader van mijn rechterpols om de bloeddruk in de gaten te houden, een bloedinfuus in mijn linkerarm, een maagsonde in mijn keel, zuurstofbuisjes in mijn neus en een katheter voor mijn urine-afvoer. Lig er dus lekker bij momenteel.

Er wordt goed voor me gezorgd. Elly (overdag) en Francois (avond/nacht) zijn heel zorgzaam en lief.

DONDERDAG 29 JULI
Voel me nog steeds heel naar. Lig nog steeds op de Medium Care en niet op mijn eigen kamer.
Mijn rechterhand is heel erg opgezwollen en ik vraag Francois om de drie dunne ringetjes die ik niet van mijn vingers kon krijgen dinsdag alsnog los te knippen want mijn vingers zijn te dik geworden van het vocht.
Plotseling ontdekt de verpleging dat ik veel bloedverlies heb aan mijn rechterzijde. Ik word opnieuw verbonden en Dr. Lemmens wordt op de hoogte gebracht.
Ik word naar echografie gebracht zodat er een echo van mijn buik gemaakt kan worden. De geplande CT-scan lukt niet want ik ben veel te zwak en kan niet eens van mijn bed af komen.
Er blijkt bloed in mijn buik te zitten en dus wordt er besloten dat ik opnieuw naar de OK moet. Ik ben verdrietig en best een beetje bang. Weer die nare narcose. En waar komt dat bloed vandaan?
Elly brengt me naar de OK toe, ze wil graag bij me blijven maar het OK personeel neemt me helaas over. Heb ongeveer 15 minuten in mijn eentje in een klein kamertje staan wachten tot de OK klaar was. Dr. Lemmens heeft net een operatie gedaan. Hij komt me even gerust stellen maar dat dringt niet echt tot me door.
Ik herken op de OK nog wel Mevr. Lemmens, ze assisteert bij de operatie. Mooie vrouw en ze is mooi opgemaakt. Verder herinner ik me niets meer.

Ik word wakker op de Medium Care. Alles is gecontroleerd, Dr. Lemmens heeft niets kunnen vinden. Alles zat goed dicht. Het enige dat nog mogelijk is is dat er een ader is geknapt in het gaatje waar de operatie door heeft plaatsgevonden. Heel vreemd allemaal. Voor de zekerheid is er een drain aangesloten op dat gaatje. De maagsonde is uit mijn keel omdat mijn keel heel erg opgezwollen was. KNO-arts komt nog kijken. Onur is ook bij me geweest, ik heb vaag iets gehoord over bloemen maar ik kan me echt niet meer herinneren dat hij er was. Onur is ook nog van 18.30-19.00 uur bij me geweest maar ook dat kan ik me niet meer herinneren.
Weet wel dat mijn ontlasting op gang kwam en dat ik gelukkig regelmatig verschoond ben door de verpleging. Herinner me nog een lekker citroenluchtje dat Francois uit een spuitbus toverde als ik verschoond was.

VRIJDAG 30 JULI
De zuurstofslang is eindelijk uit mijn neus, ik werd misselijk van de geur en gek van dat gepruttel boven mijn hoofd. Ademen gaat nog moeilijk, diep inademen doet nog pijn dus een beetje oppervlakkig ademen.
De hele dag blijf ik nog op de Medium Care. Ben zo slap als een vaatdoek en heb totaal geen energie. Heb last van diarree maar gelukkig word ik door de verpleging goed en regelmatig verschoond. Niets ergers dan als ‘gezond’ mens je ontlasting niet onder controle te hebben.
Ik kan niets eten of drinken, heb alleen al dagenlang een spuitbus met water bij me staan waar ik af en toe wat water mee in mijn mond kan nevelen. Heb ‘s morgens ook nog overgegeven zover ik me herinner.
17.30 uur Ik mag terug naar mijn kamer, ik ben heel blij. Ondanks de supergoede zorg op de Medium Care word je toch een beetje kriegel van al die hoestende en proestende mensen om je heen.

Maar wat een tegenvaller zeg. Ik was al 2 uur op mijn kamer toen er eindelijk een verpleegster kwam. Ik moest verschoond worden en ik kreeg een dienblad met 3 beschuitjes met jam voor mijn neus. Ik had helemaal geen eetlust maar besloot toch om maar een beschuitje op te eten, kreeg er niet eens 1 op. Beschuit viel heel zwaar op mijn maag en ik had steeds braakneigingen.
Om 21.45 uur kwamen ze me klaar maken voor de nacht. Moest medicijnen slikken maar water drinken viel me heel erg zwaar. Verpleegster werd geholpen door een vakantiekracht. Gooide mijn bloemen om. Vervolgens werd de bel niet goed vastgemaakt en die viel dus even later op de grond.
‘s Nachts hield ik het niet meer. Ik had zo’n last van diarree dat ik de nachtverpleegster nodig had. Maar hoe doe je dat zonder bel? Ik heb 2,5 uur op de rand van mijn bed zitten roepen tot er eindelijk iemand kwam. Ik moest mijn bed uit op een po-stoel die veel te klein was. Ik zat ook nog vast aan alle infusen en had ook nog een katheter. Wat een drama zeg. Ik heb zo zitten huilen. Toen ik klaar was kwam de verpleegster, moest ik zelf met mijn duffe hoofd mijn billen schoon maken (wat dus helemaal mislukte). Ik werd misselijk van de doordringende geur van oude ontlasting. Het lag zelfs op de grond voor de po-stoel. Mijn handen waren vies en mijn bed ook.
Later die nacht nog een keer het vreselijke ritueel van de po-stoel. Wat een vernedering zeg als je een schoon mens bent en dan zo geconfronteerd wordt met je eigen ontlasting. Ik heb enorm zitten huilen en wenste dat ik terug was op de Medium Care.

ZATERDAG 31 JULI
07.30 uur Op de bel gedrukt. Ik zat onder de diarree en de matjes in mijn bed ook. Na een tijdje kwam de verpleging. Ik werd naast mijn bed op de po-stoel gezet en moest bellen als ik klaar was. Vervolgens werd ik terug in bed gelegd met mijn vieze lichaam. Er was nu geen tijd om me te wassen want ze waren net bezig met het uitdelen van ontbijt en medicijnen. Ik moest dus wachten. Heb om 08.15 uur huilend naar huis gebeld. Wilde zo graag weg uit het ziekenhuis en naar een Nederlands ziekenhuis toe. Mams troostte me en vertelde dat ze vandaag met paps bij me langs zou komen. Ik ben helemaal niet blij dat paps dat hele eind gaat rijden naar St. Niklaas, maar wil wel graag dat ze komen.
09.45 uur Dr.Lemmens komt kijken. Ik moet huilen en vertelde van de rampzalige nacht en dat ik al vanaf 08.00 uur lag te wachten om verschoond te worden door de verpleging. Ik ben echt boos. Hij is verbaasd en gaat direct naar de verpleging toe. Even later komen er twee verpleegster om me te verschonen. De katheter wordt uit mijn blaas gehaald en het infuus uit mijn linkerarm wordt verwijderd. Met het laatste infuus aan een verrijdbare stok kan ik eindelijk richting badkamer. Daar wordt ik van top tot teen gewassen door een verpleegster. 6 Washanden en 4 handdoeken later ben ik weer een beetje menselijk. Ik krijg een schoon shirt aan en kan mijn tanden weer poetsen. Eindelijk fris. Al vind ik de vieze lucht in mijn kamer nog wel heel erg, ik ben zelf weer een beetje fris gelukkig.
Nu kan ik ook zelf uit bed en naar mijn toilet toe gelukkig waardoor ik ook schoon kan blijven.
Even later wordt er een prachtig boeket bloemen bezorgd namens de mensen van ‘Vinger aan de Pols’. Ik waardeer dat enorm.
Als de schoonmaakploeg langs geweest is, de vloer gedweild en de badkamer weer fris is kom ik een beetje tot rust. Vlak daarna komen ook paps en mams binnen. Wat doet het goed om na al die dagen eindelijk weer iemand van thuis te zien. Paps heeft foto’s gemaakt met zijn digitale camera van de kinderen. Met de kinderen gaat het gelukkig heel goed. Ze zijn lief, luisteren goed naar opa en oma en hebben niet echt in de gaten dat ik er niet ben. Ik hoef me dus geen zorgen over de kids te maken. Missen doe ik ze wel heel erg.
‘s Middags gaan paps en mams even beneden in de cafetaria wat eten en doe ik even mijn ogen dicht omdat ik erg moe ben van het praten. Ik droom weer heel naar, net als alle afgelopen nachten. Vreemde, onsamenhangende dromen, bijvoorbeeld dat ik in de hete zon over een lange weg rij en plotseling is de weg verdwenen en is er rondom mij alleen maar water te zien.
Als paps en mams terugkomen op mijn kamer ben ik al wakker en op het toilet. Heb overigens de hele dag last gehad van de beschuit van de avond ervoor. Lijkt wel een baksteen in mijn maag.
Verder niet gegeten deze dag.
‘s Nachts meer op de wc gezeten dan op mijn bed. Last van gele diarree (gal).

ZONDAG 1 AUGUSTUS
Ontbijt geprobeerd: 1 plakje (oud) wit brood met een beetje boter en honing. Kopje thee erbij.
Het is een hangdag. Ben te moe om rond te lopen en heb ook genoeg van het in bed liggen. Mijn rug doet pijn.
Heb besloten om zelf te gaan douchen. Verpleegster Mieke loopt mee naar de douche en helpt me met uitdoen van mijn kleding. Infuus zit nog aan mijn arm.
Wat een opluchting zeg, douchen. Ik knap er wel van op. Heb lekker op een stoel onder de douche gezeten en het warme water over me heen later stromen. Wel drie keer met zeep mijn lijf geboend. Ben nu wel echt schoon geloof ik.
Tussen de middag warm eten geprobeerd: 25 gram kipfilet, 35 gram wortelen, 35 gram aardappelpuree en een vanille pudding.
‘s Middags voor het eerst weer wat opgemaakt. Voel me een stuk fitter. Verpleging zegt ook dat ik er weer wat beter uit zie. ‘s Avonds kwam Dr. Lemmens langs met zijn vrouw. We hebben wel een half uur gepraat. Nog steeds een raadsel waar dat bloed vandaan is gekomen donderdag. Er komt ook nog steeds bloed in het zakje van de drain.
‘s Avonds nog 1 plakje brood met kipfilet gegeten met tegenzin. Oh wat lag het zwaar op mijn maag.
Kon deze nacht niet slapen. Vaak naar de wc toe, liggen woelen en uiteindelijk om 04.30 uur enorm staan braken. Al het eten van de afgelopen dag kwam er zonder pardon uit, de wortels zaten tegen de spiegel.
Huilend even in slaap gevallen, wat een moeilijke dagen zo zeg. Wanneer kan ik weer een beetje gewoon eten en naar de wc gaan???? ‘s Morgens vroeg wakker en de TV maar aangezet.

MAANDAG 2 AUGUSTUS
Moet vandaag nuchter blijven want ik krijg een CT-scan van mijn maag. Drain lekt ook nog steeds dus Dr. Lemmens wil graag extra controle.
07.30 uur Ze komen bloedprikken. Heb ik nog aders over die niet geprikt zijn??
10.30 uur Wordt opgehaald voor de CT-scan. Eng ding zeg. Ben heel moe als ik weer op mijn kamer kom.
Mag voorlopig niet eten tot zeker is of de scan goed was.
12.30 uur Krijg gelukkig 2 beschuiten van verpleging, had ook wel iets nodig om wat energie te krijgen. Het smaakt me voor het eerst goed. Nu maar hopen dat het eten er in blijft dit keer.

Later ga ik douchen en wat wandelen op de gang. Ook voor het eerst weer een beetje geborduurd maar dat gaat nog moeilijk want mijn handen willen nog niet zo heel erg goed bewegen.
Van de verpleging krijg ik een envelopje met daarin de halve ring die we kwijt waren geraakt op de Medium Care toen ze mijn ringen eraf gingen knippen. Wat ontzettend attent van ze om de ring op te sturen!
‘s Middags gewandeld over de gang met kinesist. Voel me erg zweverig en moe.

18.00 uur Dr. Lemmens kwam vertellen dat de CT-scan goed was, er is geen lekkage gevonden bij de Scopinaro. Het wachten is nu op het moment dat ik mijn voeding binnen kan houden en mijn ontlasting op gang is alvorens ik naar huis mag. Dr. Lemmens regelt via verpleging wat extra voeding voor me om aan te sterken: astronautenvoeding met veel calorieën en om te drinken sojamelk met vanille smaak en appelsap. Het zakje van de drain loopt overigens minder snel vol.

Vandaag veel telefoon gehad: Guido, Anita, Mirjam, Claartje en mijn broer Alex.

23.00 uur Slapen met een slaaptabletje om eindelijk eens een nachtje door te slapen.

DINSDAG 3 AUGUSTUS
Super goed geslapen vannacht. Af en toe heel voorzichtig op mijn zij kunnen liggen, wel voorzichtig met de drain. Het zakje zat vanochtend wel weer vol met vocht….
Ben 3x wakker geweest om naar toilet te gaan maar kon daarna wel verder slapen.
Heb wel steeds heel naar gedroomd (1x over Rieneke, politie, schieten…. heel raar verhaal).
Als ontbijt werk ik 2 beschuitjes met kaas weg en een kopje thee. Daarna lekker gaan douchen en haren gewassen. Daarna lekker op bed wat zitten optutten.
Sonja belde om te horen hoe het gaat.
Ik ben even naar het halletje gewandeld om wat te borduren. Daarna op mijn kamer wat uitgerust en TV gekeken.
Tussen de middag warm eten geprobeerd, de aanhouder wint toch?
Vandaag 35 gram bloemkool, 35 gram gekookte aardappel en 25 gram hamburger. Vanillepudding voor ‘s middags bewaard. Na het eten even een dutje gedaan.
‘ s Middags lekker uitgerust, wat TV gekeken en geborduurd. Ook nog naar huis gebeld (5x hahaha).
17.30 uur Dr. Lemmens kwam langs en vertelde dat ik morgen naar huis mag rond 13.00 uur. Morgen gaat dan ook de drain er uit en komt er een drukverband op het wondje. Medicijngebruik en voeding met Dr. Lemmens doorgenomen. Ik krijg nog het mobiele telefoonnummer van hem als hij in het ziekenhuis is zodat ik hem altijd kan bereiken als er thuis problemen zijn. Ik ben erg blij dat ik eindelijk naar huis mag. Terug naar Ilayda en Timur en mijn ouders die op ze passen.
Toen Dr. Lemmens weg was heb ik naar huis gebeld om het goede nieuws door te geven. Ik mag van mams wel thuiskomen als ik me maar aan de huisregels hou….. mooi is dat.
Daarna 2 beschuiten gegeten, wat gewandeld op de gang en mijn tas ingepakt.

Vanavond lekker kalm aan. TV kijken, borduren en een slaappil gevraagd om goed te kunnen slapen.
Eindelijk de kinderen weer zien. Thuis is het inmiddels volle bak want ook mijn schoonouders zijn sinds vandaag bij ons op visite vanuit Turkije. Paps en mams blijven nog tot vrijdag want dan is Timur jarig.
Voor mij sowieso lekker dat mijn ouders er zijn als ik thuis kom, heb nog wel wat extra hulp nodig denk ik.

WOENSDAG 4 AUGUSTUS
Heb een rotnacht gehad. Elke keer als het goed gaat met me komt er weer een tegenslag lijkt wel. Ik werd wakker met koorts en pijn in mijn rechterzijde waar de drain nog zit. Even liggen dubben of ik de verpleegster zou bellen of niet ivm mijn ontslag morgen. Toch maar gebeld en iets tegen de koorts gekregen. Gisteravond overigens ook nog mijn eten eruit gebraakt tijdens het tandenpoetsen. De borstel schoot uit en toen moest ik kokhalsen. Daar kan mijn maag dus nog niet tegen.
Vanochtend geen koorts meer. Ben gaan douchen. Kreeg een hoestbui en helaas kwam ook mijn ontbijt er weer uit. Alles maar doorgegeven aan de verpleging. Die hebben overleg gehad met Dr. Lemmens en hij komt zo dadelijk nog langs. Zal mij toch niet gebeuren dat ik niet naar huis mag vandaag he???

Tussen zijn operaties door komt Dr. Lemmens bij me langs. Wil voor de zekerheid het vocht uit mijn drain nog naar het lab sturen en nog een longfoto+long CT-scan maken om me met een gerust hart naar huis te kunnen laten gaan. Gezien de pijn in mijn rechterzijde….

Eerst word ik opgehaald voor de longfoto, dan weer terug naar mijn kamer. Ben ik net een minuut of 10 boven moet ik weer naar beneden voor de longscan. Weer dat hele eind lopen.
Bij terugkomst op mijn kamer is Onur er al. Toch kan ik nog niet weg, moet eerst wachten op de uitslagen van de onderzoeken.
14.00 uur Dr. Lemmens belt met de verpleging dat alles in orde is en dat ik dus naar huis mag. Mieke verschoont nog 1 keer de pleisters op mijn wondjes en verwijdert de drain. Niet zo’n prettig gevoel overigens. Ter afscheid krijg ik nog een prik in mijn buik tegen trombose.
Ik krijg een brief mee voor mijn huisarts en recepten om de medicijnen te halen die ik voorlopig nodig ben.
Gelukkig heb ik de laatste dagen ook een beetje meer contact op persoonlijk vlak gekregen met een paar verpleegkundigen. Met name Mieke en Dirk vond ik heel aardig, af en toe tijd voor een babbeltje want je ligt toch vrij eenzaam in zo’n buitenlands ziekenhuis.
Beneden meld ik me af bij de ontslagbalie en laat de telefoon blokkeren. Nog even snel iets voor de kinderen kopen in het winkeltje en om 14.45 uur rijden we weg uit St. Niklaas.

16.30 uur Na een vervelende rit (harde muziek aan en Onur reed hard) van bijna 2 uur eindelijk thuis. De kinderen weer in mijn armen. Ik ben zo blij. Prachtige bloemen van paps en mams gekregen. Ik heb even beneden op de bank gezeten en ben daarna mijn bed in gegaan. Eerst nog even een snelle douche genomen. ‘s Avonds nog even achter het huis in de tuin gezeten met mams, paps, Onur, Sibel en Orhan. Heerlijk die frisse lucht.
Op tijd naar bed gegaan.

DONDERDAG 5 AUGUSTUS
07.30 uur wakker. Vannacht een paar keer naar de wc geweest maar verder goed geslapen. Samen met mams en paps de kinderen aangekleed en een broodje gegeten. Rustig op de bank gezeten vanochtend. Ilayda is naar de naschoolse opvang om te spelen met Paddy. Timur ging met Onur en zijn ouders naar Hilversum en paps en mams zijn even naar Laren geweest om nog een cadeautje te halen voor Timur’s verjaardag. Ik heb lekker liggen slapen boven in bed.
Tussen de middag met paps en mams warm eten gegeten: gekookte aardappels, spinazie en een gehaktballetje. Vla als toetje. Het smaakte me prima na al dat ziekenhuiseten.

‘s Middags kwam er via de huisarts iemand van de Thuiszorg om me een prikje te geven in mijn buik tegen trombose. Dat moet nog 10 dagen lang.
Vanmiddag samen met Claartje, mama en Sibel mijn 112 vlechtjes uit mijn haar gehaald. Ik kon er niet goed tegen dit keer. Lange zit maar daarna snel douchen en mijn haren wassen. Moe maar blij dat de vlechten eruit zijn mijn bed ingedoken.
Ging vandaag best goed. Geen diarree gehad en ook de kompressen van de wond van de drain zijn schoon gebleven dus geen verder vochtverlies.

VRIJDAG 6 AUGUSTUS
Timur is jarig vandaag. Na het ontbijt is het tijd voor de cadeaus. Hij krijgt allemaal mooie dingen van Bob de Bouwer, Duplo, een werkbank en geld voor zijn spaarrekening.
Om 11.00 uur komt er visite: Mirjam, Claartje en Noel. Onur heeft de Bob de Bouwer-taart opgehaald bij de bakker in Laren. Timur wordt heel erg verwend en is echt jarig. Hij geniet van de aandacht, de slingers en de balonnen. We zitten buiten onder het zonnescherm en de parasol. Ik zit lekker op mijn ligbedje in de schaduw. Ben wel moe maar geniet volop. Heb zelfs een heel klein stukje taart geproefd.
Begin van de middag gaan paps en mams naar huis terug en dan ga ik mijn bedje in.
Uitrusten. ‘s Middags komen Rob en Ria, onze buren, nog even op verjaardagsvisite. Weer buiten gezeten.
Ondanks de hitte van de afgelopen dagen is het goed vol te houden. Mijn slaapkamer is erg koel en alle ramen staan open om zoveel mogelijk door te luchten.

WOENSDAG 11 AUGUSTUS
De afgelopen dagen heel rustig aan gedaan. Ben al wel regelmatig op de been om te helpen met de kinderen of voor mijn eigen drinken en eten te zorgen. Tussendoor rust ik uit. Onur heeft zorgverlof maar is met name de hort op met zijn ouders die erg van winkelen houden. Gelukkig kan ik al goed voor mezelf zorgen. Timur gaat wel met ze mee elke keer want dat red ik nog niet alleen (mag nog niet tillen voorlopig). Ilayda gaat elke ochtend naar zwemles in Utrecht met Mert. ‘s Middags is ze dan thuis. Bij mooi weer zetten we het badje in de tuin nadat Timur heeft geslapen tussen de middag.
Ik krijg veel telefoon van vrienden en heb ook veel kaarten gekregen. Mijn vriendin Claartje komt elke dag even kijken hoe het met me gaat en of ik iets nodig heb.
Gisterochtend even op de weegschaal gaan staan….. woog ik twee maanden geleden nog 134,8 kilo bij mijn intake-gesprek in Antwerpen bij Dr. Lemmens, staat de weegschaal inmiddels op 123,6 kilo. Ruim 11 kilo minder dus al. Ik zal het bij gaan houden vanaf nu.